Noong Oktubre 1987, inilabas ng Sting ang kanyang album na 'Nothing Like the Sun', at sa loob nito ay nag-iwan ng isang mainam na kanta: 'An Englishman in New York'. Ang kanyang paksa ay Quentin Crisp. Ipinanganak sa Sussex, Ingland noong 1906, ang Crisp ay lumipat sa Bowery sa Manhattan sa edad na 71 taong gulang, nagsimula ng bagong buhay. Ang kanta na ito ay ang pagpapahalaga ng Sting sa kabutihan at kadakilaan ng pambihirang taong iyon.
Kapag Itinatanong Kung Anong Krimen ang Ginawa Niya: 'Isang Bagay na Glamorous, Non-Violent, Na May Touch ng Style'
Kapag itinanong kung anong krimen ang ginawa ni Quentin Crisp, sumagot siya nang may pag-unawa na karakter: "Something glamorous, non-violent, with a dash of style." Ang iisang pangungusap na ito ay nilikha ang kakayahan ng buong pagkakaroon ng Crisp. Siya ay isang aktor at manunulat na hindi kailanman umangkop sa lipunang Ingles pagkatapos ng digma. Ang kanyang itsura ay sumalungat sa mga pamantayan, ang kanyang pamumuhay ay sumalungat sa mga palatandaan. Sa edad na 71, ibinigay niya ang lahat at lumipat sa New York upang magsimula ulit.
Mula sa Reggae Hanggang Classical Hanggang Jazz
Kapag inilaan ng Sting ang 'An Englishman in New York', nagsimula siya ng malambot na reggae rhythm – isang relaxed na pakiramdam tulad ng paglalakad sa mga kalsada ng New York. Ngunit sa gitna, ang classic elegance ay pumapasok: ang mga biyolin at viola ay bumubalot sa track. Ito ay kumakatawan sa British sophistication ng Crisp. Pagkatapos ay ang musika ay bumabalik sa contemporary jazz.
Ang struktuyang ito ng musika ay genius. Ito ay Sting na nagsasalin ng lungsod ng New York mismo sa tunog – ang musika na iyong maririnig habang naglalakad sa kalye, dumadaloy mula sa mga lihim na musika na klasiko, jazz bars, contemporary radio. Lahat ay nakabalot sa isang komposisyon.
Ang Nakatagong 'God Save The Queen'
Pansinin: nakabalot sa orkestral na pagkakaayos ay ang 'God Save The Queen'—hindi tahasang, ngunit delikadong nakatago sa minor key sa loob ng symphony. Ang instrumentong ito ay nagpapahayag ng nostalgia ni Crisp para sa Ingland na kanyang iniwan. Ang pamumuhay ng bagong buhay sa New York, ngunit ang pagdadala ng Britanya sa kanyang puso.
Ang Soprano Saxophone ng Branford Marsalis — Isang Pag-uusap
Ang soprano saxophone ng Branford Marsalis ay ang pinakamahalaga't elemento ng kanta. Ito ay nakikipag-ugnayan sa isang tanong-sagot na diyalogo sa mga boses ng Sting, parang dalawang kaluluwa ang nagsasalita. Ito ay nagpapahayag ng pagtatagpo ng British elegance ni Crisp at ang libreng espiritu ng New York – isang diyalogo sa pagitan ng dalawang mundo.
"Ang Quentin Crisp ay lumakad sa kanyang sariling landas. Walang sinuman ang nagbago sa kanya, at hindi siya kailanman nagsikap na magbago sa kanyang sarili."
— Sting, pakikipanayam
Ang Music Video ng David Fincher — Itim at Puti
Noong 1988, ang isang umuusbong na direktor na nagngangalang David Fincher ay gumawa ng music video para sa 'An Englishman in New York'. Itim at puting cinematography, sopistikadong komposisyon, nakapigil na mga visual. Ito ay perpektong kinuha ang elegansya ni Quentin Crisp. Ang video ay nagpapakita ng Sting na umiikot sa mga kalsada ng New York, nakakatugon sa iba't ibang mga halimaw. Sa loob ng monochrome frame, ang isang sinematikong kapaligiran ay umuusbong. Ito ay naging batayan para sa signature Fincher style na maglalaman ng kanyang mga pelikula at video sa huli.
Ang 1990 Remix at Chart Success
Ang 'An Englishman in New York' ay umabot sa #1 sa Alemania at Austria sa paglulunsad. Noong 1990, ang isang remix na ginawa ng Ben Liebrand ay nag-chart sa #15 sa Ingland. Ito ay nagpapatunay na ang kanta ay lumampas sa buo na hit – ito ay naging walang hanggan. Noong 2018, ang Sting ay nagperporma sa Grammys kasama ang Shaggy, na nagpapakita na pagkatapos ng 30 taon, ang kanta ay patuloy na gumagalaw sa puso sa buong mundo.
