Noong Marso 2005, inilabas ng My Chemical Romance ang isang kanta mula sa kanilang debut album 'Three Cheers for Sweet Revenge'. Ang kanta na ito ay mabilis na umakyat sa mga charts, sa wakas ay umabot sa number 20 sa US Billboard Hot 100. Ang 'Helena' ay hindi lamang isang ordinaryong hit. Ito ay musika na ginawa ng isang batang musikero upang magluksa para sa kanyang lola, at ito ay makakaantig ng puso ng milyun-milyong fans sa buong mundo.
Isang Kanta para sa Lola Elena
Ang Gerard Way ay nagsulat ng 'Helena' pagkatapos mawalan ng kanyang lola, Elena Lee Rush. Ang kanta ay lumalampas sa simpleng pagpapahayag ng dukha, na kumukuha ng lahat ng sakit at kagandahan ng pagpaalam sa isang mahal mo sa pamamagitan ng musika. Noong nawalan ng Gerard ng kanyang lola, pinroseso niya ang lungkot na ito sa pamamagitan ng kanyang musika at sa loob ng banda, na nagreresulta sa hindi natitisang rock ballad na ito.
Ang mga salita ng 'Helena' ay direkta at nakakamanghang. Sa malinaw na mga sanggunian sa kamatayan, ipinapahayag nila ang emosyonal na kawaitan na sumusunod sa pagkawala ng isang minamahal. Ang katapatan na ito ay ang nagpasikad sa kanta na maging espesyal. Habang sinasagwan ang isa sa mga pinakamabigat na tema ng rock—ang kamatayan mismo—ang My Chemical Romance ay ipinahayag ito hindi bilang pag-asa kundi bilang makukuting pamumuhay.
Ang Rebolusyonaryong Music Video ng Marc Webb
Pero ang tunay na dahilan kung bakit naging alamat ang 'Helena' ay ang music video. Idinirekta ng umuusbong na filmmaker Marc Webb, ang video na ito ay kinematiko sa lahat ng aspeto. Naging sikat nang maglaon para sa '500 Days of Summer' at ang Amazing Spider-Man trilogy, ipinakita na ni Webb ang kanyang natatanging visual sense sa puntong ito.
Ang video ay pangunahing ginawa sa Immanuel Presbyterian Church sa Los Angeles—isang tunay na simbahan na binago ng direksyon ni Webb into something surreal. Ang pinakasikat na eksena ay isang dance sequence sa hallway ng simbahan. Sa koreograpiya ng Michael Rooney, ang mga miyembro ng banda at mga bailarín ay gumagalaw na parang ipinahahayag nila ang dukha mismo sa pamamagitan ng kilos. Ito ay sabay-sabay na sayaw at libingan, pagdiriwang at servisyong pag-alaala.
Ang Perpektong Pagsasama ng Pananaw at Tunog
Sa pamamagitan ng madilim na liwanag, surreal na paggalaw ng camera, at ang naka-sync na paggalaw ng mga bailarín na nagsuot ng itim, perpekto ng Marc Webb ang emosyonal na lalim ng 'Helena'. Ang music video na ito ay hindi lamang isang promotional tool. Ito ay isang obra maestra ng visual art.
Ang kapangyarihan ng video ay nakasalalay sa mga kontraste at kontradikyon: ang maliwanag na arkitektura ng simbahan laban sa madilim na kapaligiran; ang barlangness ng Kristiyano laban sa rebellion ng gothic rock; ang pormal na solenidad ng seremonyang libingan laban sa kalayaan ng sayaw. Lahat ng mga elementong ito ay nagkakabanggaan upang ipahayag ang kumplikadong emosyon na sumasaklaw sa kamatayan.
Nagiging Klasiko ng Rock
Mula nang ilabas, ang 'Helena' ay agad na naging klasiko. Ang kanta ay dumating na kumatawan sa espiritu ng rock sa 2000s at patuloy na nananatili bilang isa sa pinakasumasalamin na kanta ng My Chemical Romance. Ang personal na dukha ni Gerard Way para sa kanyang lola ay sa wakas ay naging ibinahaging paksa ng sakit at alaala para sa milyun-milyong tao.
Ang 'Helena' ay naggising ng isang mahalagang bagay: ang kaalaman na ang rock music ay hindi lamang kasiyahan, kundi isang anyo ng sining na maaaring maglaman ng aming pinakamalalim na damdamin. Si Gerard Way, My Chemical Romance, at Marc Webb ay sama-sama na lumikhang, sa pamamagitan ng kanta at music video na ito, isang walang hanggang obra maestra tungkol sa kamatayan, dukha, at pagmamahal.
